2012/03/15

StudioRUIG

Nieuwe dingen ontdekken is leuk, maar wat nog leuker is is het 'per ongeluk' ontdekken van nieuwe dingen.   (Daarom vind ik verdwalen ook altijd best erg leuk.)

Ik vond het dan ook geweldig dat Tommy me laatst een ruimte liet zien waar hij toevallig mensen had zien zitten naaien. Coole mensen waren het, er hingen snorretjes aan de muren. Een tijdje was ik vergeten wat de website (die ze eveneens op de muur hadden staan) ook alweer was, maar toen ik hem eenmaal weer bedacht had werd ik blij van de vondst die mijn leuke vriendje had gedaan.

StudioRUIG, zo heet het atelier. De naam alleen al vind ik leuk, maar ook het feit dat ze leer en stoffen gebruiken op een mooie minimalistische manier. De recentste collecties heten Ronja, naar Ronja de roversdochter. Dat vind ik ook leuk. Kijk:


2012/03/13

jullie worden gek

bron van kattebeest onbekend, snorrie.

2012/03/12

beg

Ik moet een analyse schrijven over China en ik vind dat gewoon bepaald niet interessant. En bovendien vallen mij ogen al zo'n beetje dicht. Dat wordt dus een nachtje druiven en roerkoffie!
Dus jongens en meisjes: help me door deze zware avond heen. Als jullie nu leuke blogposts maken kan ik lekker af en toe stiekem kijken. (Zet maar gewoon een reactie neer bij dit berichtje.)

En oja, hoe het kon dat ik te laat was met uitstappen: ik heb geen idee! Nouja, het hielp niet echt mee dat ik maar niet kon stoppen met het monteren van een filmpje en dat ik een tv'tje mee moest nemen en dat ik al een muts ben van mezelf... Ik dacht dat de trein wel íets langer stil zou staan dan hij uiteindelijk deed.
Ach, ik heb weer iets meegemaakt. Je wilt niet weten hoe erg ik in een deuk lag toen ik op dat knopje drukte om de deuren te openen en ze gewoon niet meer open gingen! Later vond ik het wel een beetje spannend hoor, ik had me alle mogelijke scenario's al in mijn hoofd gehaald en bij allemaal zou ik niet thuiskomen zonder een lege portemonnee te hebben. In sommige zou ik zelfs helemaal niet thuiskomen.

trein

Het reizen met een tv in het ov ging tot Utrecht best oké. Maar toen was ik te laat met uitstappen en reed de trein met mij er in naar Amsterdam. Daar zagen mensen mij als een dolle rennen (met zo'n leuk klein koelkast-tv'tje in mijn handen) om de trein terug naar mijn stadje te halen.
Ik haalde gelukkig de laatste bus naar mijn kamer zelfs nog, dus het was een typisch gevalletje 'gewoon een beetje dom'.